|
Klik hier om een reactie toe te voegen
|
|
1
|
July 20, 2009 - 01:00 AM
francisca
|
|
| |
Verlangen. Dat is wat het boek en vooral de wijze van schrijven in mij oproept. Terwijl ik nooit opgewonden geraakt ben door (homo)erotische lectuur, noch door beschrijving ervan door mensen die ik ken - zelfs niet door expliciet seksuele handelingen 'ter show' in mijn bijzijn.
Verlangen naar mijn eigen jeugd en jong-volwassen periode, zo herken ik het. En ik vraag mij af of dat de reden is dat het boek zo lang verboden is geweest. Mogelijk ben ik niet de enige die dat verlangen voelt tijdens het lezen. Mogelijk vergt het enige moed om dat verlangen te voelen, zelfs, of misschien wel juist als vrouw wel juist als vrouw van nu middelbare leeftijd met overwegend hetero-sexuele ervaring?
Het geeft mij meer inzicht in wie ik nu ben, wie ik vroeger was en waar mijn verlangens en angsten nu liggen.
Ik bedank de schrijver en de vertaler van het boek - als het niet vertaald was had ik het niet kunnen lezen - evenals de uitgever omdat ik nu weer meer bij mijzelf kom en daar, gek genoeg, blij mee ben.
Nu ik van mijn papier opkijk zie ik in mijn tuin een vlinder. Een pauwoog. Van bloem tot bloem, steeds een ander bloeisel aan een-en-dezelfde struik bezoekend. De vleugels spreidend bij ieder bezoek.
Ik dank jullie, allemaal!!
|
|
|
|
2
|
December 03, 2010 - 03:04 PM
Connie van Gils (IHLIA)
|
 |
| |
Verboden te lezen!
Gevallen Engelen is de vertaling van het boek Les Mauvais Anges dat na verschijning in 1955 vrijwel meteen verboden werd in Frankrijk, in 1974 nog een keer werd gepubliceerd en weer werd verboden. Uiteindelijk is het boek pas in 1985 zonder problemen op de Franse markt verschenen. De auteur is de destijds 17-jarige Eric Jourdan.
Voorwaar een boek met een geschiedenis, een verhaal eromheen, en daarom alleen al interessant. Geweldig leuk dat dit boek nu in het Nederlands is verschenen, goeie zet van AristoScorpio Uitgeverij.
Dat vindt ook professor Hekma die een uitgebreid voorwoord schreef bij Gevallen Engelen waarin dit alles te lezen staat, en waarin hij bovendien het boek in de geschiedenis van de homoliteratuur plaatst, in het bijzonder wat betreft het thema van de knapenliefde.
Hekma maakt daarbij de blunder literatuur over de liefde tussen twee jongens van zeventien gelijk te scharen aan literatuur over de seksuele interesse van oudere homomannen voor jonge knapen (efebofilie). Dat laatste is een persoonlijk stokpaardje van Hekma, maar een wezenlijk ander literair thema. Hekma probeert en passant ook nog de lezer te manipuleren door een link te leggen tussen de censuur op dit boek destijds in Frankrijk en het leed (hoe erg kan het zijn?) dat homo’s in de huidige tijd nog altijd wordt aangedaan door het verbod seksueel getinte foto’s van knapen te maken en te verspreiden.
Dan nu het verhaal. Frankrijk, 1955. Twee neven zijn door familieomstandigheden (van beiden is de moeder gestorven) bij elkaar in één huis terechtgekomen, omdat hun vaders uit praktische overwegingen samen zijn gaan wonen. Allebei de jongens zijn wondermooi en het kan dan ook niet uitblijven, ze raken verliefd op elkaar. Jourdan schrijft poëtisch realistisch over de seksuele aantrekkingskracht die ieders schoonheid op elkaar uitoefent en over de liefde die ze voor elkaar voelen. Deze twee energiëen staan elkaar soms in de weg, door trots, maar versterken elkaar o...
|
|
|
|
3
|
September 04, 2010 - 02:03 PM
Redactie
|
|
| |
Helaas zijn door een programmeerfout op 4 september 2010 alle commentaren van lezers verloren gegaan.
|
|
|
| Pagina #1 van 1 |
|
