|
Klik hier om een reactie toe te voegen
|
|
1
|
February 23, 2011 - 08:39 PM
Ronald B.
|
|
| |
... Vannacht tegen 3 uur Verdwenen Brieven uitgelezen: een erg mooi boek. Het pakte opnieuw zeer. Veel autobiografischer dan Noortsigt. Erg mooi ook zijn de individuele ervaringen van Orlandino in het steeds actuelere licht van kultuur clashes, universele waarden en respekt. Eerlijkheid gebiedt mij om te zeggen dat ik Orlandino's zelfmoord onnodig vond. Het verhaal was rond met de herhaling van de aangespoelde vluchtelingen op Patmos en zijn reaktie daarop... Wanneer verwacht je de derde roman af te hebben?
... wil ook nog een aantal hoofdstukken opnieuw lezen, wellicht vannacht. J. was hier de afgelopen week en las op mijn aanraden Noortsigt. Was diep onder de indruk en roemde de schrijfstijl van Louis de Blot.
|
|
|
|
2
|
February 11, 2011 - 09:43 AM
Bart C.B.
|
|
| |
"...Kortgeleden kocht ik by Seleczys - die grote boekenzaak in de Passage - een boek van Louis de Blot: "Verdwenen Brieven" is de titel . Het leek mij gezien de tekst op de achterkant interessant.
Al lezende werd ik verrast door het boek.
Met barok taalgebruik heeft De Blot een meeslepende roman geschreven.Het verhaal houdt je aandacht gevangen tot de laatste bladzijde.
Ik denk dat het de lezers zeker zal bevallen, bv. als vakantie boek.
Er schijnt nog een boek van Louis de Blot te zijn "Noortsigt" . Ik ga die eerstdaags bestellen.
Ik vind het leuk dit te laten weten..."
|
|
|
|
3
|
September 17, 2010 - 10:59 AM
P.H.
|
|
| |
Ik heb de 'Verdwenen Brieven' deze week gelezen en ik heb ervan genoten.
Het was prachtig geschreven en ik kon me de situaties en locaties goed voorstellen. Ook de setting van het verhaal vond ik prachtig. Toen ik het uit had wilde ik dat er een vervolg was waar ik direct in door kon gaan, ook al heeft de schrijver de hoofdpersoon laten overlijden.
Dat was eigenlijk het enige dat me speet aan het boek, iedereen ging maar dood terwijl ik ze graag verder had gevolgd. Vroeger liepen Gay films ook altijd slecht af, maar dat is gelukkig niet meer. Heel hartelijk bedankt voor de fijne dag die de schrijver Louis de Blot me bezorgd heeft met dit boek. Ik heb het in een adem uitgelezen.
|
|
|
|
4
|
September 09, 2010 - 03:35 PM
A.L.M. von Krohndorff
|
 |
| |
Een buitengewoon actueel boek over bijzondere - maar niet uitzonderlijke -intieme relaties tussen een Europeaan en moslem mediterranen. Daarnaast heeft het boek voorspellende waarde voor de chaos waarin de Nederlandse samenleving zich thans bevindt door het mismanagement van politici en bankiers. Droom en werkelijkheid vloeien door elkaar heen. Wat overblijft, is een pijn over het menselijk tekort. Zeer de moeite waard om het werk met aandacht voor de details te lezen.
|
|
|
|
5
|
September 04, 2010 - 02:03 PM
Redactie
|
|
| |
Helaas zijn door een programmeerfout op 4 september 2010 enkele commentaren van lezers verloren gegaan.
|
|
|
|
6
|
Juni 20, 2010 - 13:42 PM
Robert H.J. Egeter van Kuyk
|
|
| |
De opgraving van de Antinous in Delphi op Verdwenen Brieven is kennelijk een uitvergroot deel van een foto die dus een beetje vaag is zodat het beeld uit de aarde omhoog lijkt te komen.
Verdwenen Brieven is in mijn perspectief een meer open wereld. Ik heb vaak moeten glimlachen over de manier waarop je de ambtenarij beschrijft, heerlijk cynisch aangedikt in haar ijdelheid en ineffectiviteit en soms boosaardigheid, om de relatie(s) van Orlandino te accentueren, waarin precies naar het tegenovergestelde wordt gestreefd. Inclusief dezelfde emotionaliteit als in het eerste boek èn de frequente orgasmes. Ik zocht naar een reden waarom de ongebruikelijke naam Orlandino gebruikt wordt, maar die vond ik niet.
De manier waarop de ontheemdheid van immigranten in Nederland beschreven wordt, vind ik juist. Je concentreert je op Maghrebijnen en Turken maar het geldt voor allen uit ontwikkelingslanden, helaas. De passages over de toenemende en misschien straks dodelijke druk van islamisten neem ik voor kennisgeving aan. Voor mij doen ze er minder toe als ik wil weten hoe het gaat met Kemal, Kasim, Hafid, Ibrahim, enzovoorts, in hun verhouding tot de Europeanen. De escapade van Eugen naar Libië tekent, wat de lezer betreft, die figuur in retrospect. Niemand van zijn niveau, met zijn kennis van de wereld, komt compos mentis op de gedachte om Libië te paard binnen te gaan en dan nog wel in gezelschap van anderen, moslims die niet potentieel beschermd kunnen worden. Eugen is dus even van de wereld weg en dat heeft grote en tragische gevolgen, waaronder Kemals dood. Van beide boeken van je is misschien de figuur van Kemal het beste uitgewerkt. Ik schrijf 'misschien' omdat ik je boeken pas éénmaal gelezen heb en dus nog niet alle lijnen helder zie. Dít boek eindigt met een finale stop, door zelfmoord. Dat is een keuze geweest. Orlandino had er ook voor kunnen kiezen om door te gaan. Misschien moet ik het boek herlezen om te begrijpen waarom zijn suicide het einde is - immers, daarmee wordt niet alleen het beschadigende maar ook het mooie en eerlijke definitief beëindigd.
|
|
|
| Pagina #1 van 1 |
|
